Home

Dat was het alweer... Ik ben nu inmiddels al bijna een week terug in Nederland. Wat een overgang; plat, witte mensen, groene natuur en rechts rijden. Alleen de taal komt een beetje overeen met het Afrikaans. Ik heb het idee Afrika alweer te missen. Al is het natuurlijk wel erg fijn iedereen weer te zien!
De laatste twee weken zijn weer voorbij gevlogen. Vooral nu ik erop terugkijk besef ik dat het een geweldige ervaring is geweest! De tour was best intensief. Elke dag hadden we een druk programma waarbij we vaak ook vele kilometers moesten afleggen. Echt tijd om stil te staan bij alles wat je mee maakte hadden we niet.

We hebben een aantal wildparken in Botswana bezocht, zowel vanuit de jeep als vanuit een boot. Vooral dat laatste was geweldig. Maar we hoefden niet in een wildpark te zijn om het wildlife tegen te komen. Af en toe moesten we de auto stop zetten omdat er een groep olifanten wou oversteken.

Even een kort berichtje vanuit Zambia! Alles gaat goed, we hebben mooie dingen beleefd, een luipaard en veel leeuwen gespot, waaronder twee mannetjes die een buffalo aan het verslinden waren. Gister naar de ongelofelijk indrukwekkende Victoria Falls en s avonds een cruise over de Zambeziriver met diner en gratis drank. Erg gezellig dus! Morgen weer terug naar Botswana waar we ons gaan voorbereiden op twee nachten in het Okavango Delta, midden in de wildernis, slapen tussen de leeuwen, luipaarden, olifanten etcetera, met een groot vuur als warmte- en lichtbron, het bos voor de toiletfaciliteiten en het meer om ons te wassen. Hierover meer, geschreven vanuit Nederland.....
Bedankt voor de leuke berichten!
Dikke kus!

Time flies when you're having fun! Ik ben nu alweer bijna aan het eind van mijn reis door Zuid-Afrika. Maandagochtend begin ik aan de tour door Botswana, stukje Zambia en Kruger waar ik heel erg veel zin in heb! Voor de geintresseerden (pap en mam waarschijnlijk) op deze link; http://www.wagontrails.co.za/ dan bij trips, Southern Explore 14 dagen, staat de gehele tour beschreven.

Alweer even geleden dat ik een bericht heb geschreven. Er is in de tussentijd is veel gebeurd, voornamelijk alleen maar mooie dingen! Ik zal het proberen kort te houden...

Hier dan wat foto's. Helaas is het me niet gelukt om mooie foto's van het afscheidsfeest te maken...
Liefs,
Heleen

Tja waar ga ik beginnen??

....

PARACHUTESPRINGEN

De laatste week op Agape is al bijna ingegaan... In de tussentijd hebben we veel ondernomen. Tijd om een update te schrijven over Agape.

Kinderboerderij
Vorige week donderdag zijn we met de kleinste kinderen naar een kinderboerderij geweest. Christel heeft kunnen regelen dat hier geen kosten aan verbonden waren. Baba Mstali, de chauffeur van de kinderen en ons (vrijwilligers) bracht ons er naartoe, maar hij wou zelf ook dolgraag mee. Vervolgens nam Baba Mstali de leiding over de kinderen en hij was het meest enthousiast van allemaal. Hij bleef de dieren maar voeren en deed tussendoor ook even de ezel na. Ook de kinderen vonden het super; gierden het uit bij de eend die hen nat spetterde, renden gillend weg toen de ezel van achter het hek op hen afstormde en genoten van het ritje in de kar achter de trekker.

Paardrijden

Vorige week vrijdagochtend (op Aart zijn verjaardag die ik helaas moest missen) stonden pap, mam en eef bij het vrijwilligershuis op de stoep. Gek maar super! (Gelukkig waren ze niet zo bruin als ik had gevreesd, zou toch jammer zijn :) ). We zijn aan het eind van de ochtend al richting het Hluhluwepark gereden, zodat we mooi op tijd aan zouden komen bij de lodge in Mbtubatuba, het nabij gelegen plaatsje. In de auto heerlijk bijgepraat over elkaars belevenissen. Ik voelde me al direct echt thuis, zo in de vreemde auto midden in Zuid-Afrika.
Die avond hebben we gegeten in een restaurant met een geweldig uitzicht over de heuvels. Jammer alleen dat ze de gordijnen dicht hadden. De serveerster sprak Afrikaans (soort Nederlands), wat voor mij de eerste keer was dat ik het hoorde, gezien het in Kwazulu-Natal weinig wordt gesproken.

Bij mijn vorige bericht had ik foto's geplaatst, waarvan helaas blijkt dat ze er niet op staan. Nu net even de tijd op ze opnieuw te plaatsen.
Komende zaterdag een nieuw bericht!
Liefs!

Allereerst bedankt allemaal voor de felicitaties! Opa en oma, de kaart is nog niet aangekomen maar ik zal vanmiddag weer vol verwachting in de brievenbus kijken (erg leuk om hier post te krijgen!). Vandaag zal ik wat losse dingen vertellen over het leven hier in Waterfall. Daarbij tevens een korte samenvatting van de highlights van de afgelopen week.

Dagbeschrijving Agape

Weer een week voorbij...
Deze week was een redelijk rustige week waarbij ik voornamelijk op Agape ben geweest. Maandagavond zijn twee oudere jongens op bezoek geweest in ons vrijwilligershuis. Ze hebben onder begeleiding van twee van de vrijwilligers eerst boodschappen gedaan en vervolgens eten voor ons gekookt. Op deze manier zijn de oudere jongeren even van Agape weg en zitten ze even niet tussen alle drukke kinderen. Ook leren ze eten te koken, wat voor de meesten van hen de eerste keer is. Het was een erg geslaagde avond en we hebben heerlijk gegeten. De bedoeling is dat elke week twee jongeren bij ons langskomen.

Mijn tweede week in Waterfall en bij Agape zit er alweer op. Ik heb in de afgelopen week heel wat beleefd. Ik zal hiervan een aantal dingen uitlichten. Allereerst over Agape en vervolgens over mijn paardrijtocht naar Lesotho.

AGAPE
Ik vind het heerlijk om bij de kinderen van Agape te zijn. Wel heel indrukwekkend wat voor verschrikkelijke verhalen je hier allemaal over de kinderen hoort. De vrijwilligers en de Aunties (oppasmoeders) proberen hen zoveel mogelijk aandacht te geven, die ze missen van hun eigen ouders (die bijvoorbeeld beide overleden zijn). Je merkt echt dat ze het zo hard nodig hebben. Ik ben druk bezig de namen van de kinderen te onthouden. Helaas zijn ze niet zo makkelijk te onthouden als onze Hollandse namen...

Eerste bericht vanuit Waterfall, Zuid-Afrika. Afgelopen maandag ben ik na een redelijk vermoeiende, maar voorspoedige reis aangekomen op het vliegveld in Durban. We (Christel en Kim, andere nieuwe vrijwilligers die ook apart hadden gereisd en inmiddels ook waren geland) werden door Tessa en Gunter van Be More opgehaald van het vliegtuig en naar het vrijwilligershuis in Waterfall gebracht. We gingen bijna direct door naar Agape, het Child Care Centre waar ik de komende twee maanden elke doordeweekse dag zal zijn. Toen wij er aankwamen waren net alle kinderen van school. Momenteel wonen er 40 kinderen bij Agape. We hebben maandag een korte rondleiding over het terrein van Agape gekregen. Ik vond het heel leuk om het eindelijk in het echt te kunnen zien, maar toch ook wel erg indrukwekkend. Met name de kleine kamers waarin 22 kinderen noodgedwongen slapen, doordat het gebouw in 2005 is afgebrand. Ook het sanitair is erg aan vervanging toe.

Morgen om 14.45 uur vlieg ik via Londen en Kaapstad naar Durban, Zuid-Afrika. Nog een paar voorbereidingen treffen en ik ben er dan ook eindelijk echt klaar voor!
Mijn adres waar ik de eerste twee maanden verblijf is:
39A Kloofview Road
Waterfall 3652
KwaZulu-Natal, South Africa
Liefs,
Heleen

Hallo allemaal!
Nog zeven weken en dan is het eindelijk zo ver... Op vier februari a.s. vertrek ik voor vier maanden naar Zuid-Afrika. In de eerste twee maanden van mijn reis ga ik vrijwilligerswerk doen en vervolgens ga ik nog twee maanden door Zuid-Afrika reizen.